Jak sądzisz, dziewczynko? Kontroluję twoje ręce, czy duszę? Ręce, pomyślała, spoglądając na egzaminatora wyzywająco. Tylko ręce, tylko ciało. Do duszy nie masz dostępu, jest moja. Świetnie. Mężczyzna ironicznie wykrzywił wargi i wskazał jej siedzisko przeznaczone dla mistrza marionetek na chwiejnym, drewnianym podeście nad sceną. Zatańcz dla mnie w takim razie. Wzięła do rąk krzyżak i […]
Nadmarionetka – prolog Dowiedz się więcej »
Trigger warning: Oddział neonatologiczny, wcześniactwo Noc tylko w pierwszym momencie wydaje się ciemna. Wzrok ostatecznie się przyzwyczaja, człowiek potrafi się przystosować do wszystkiego. Z czasem Mikołaj zaczyna zauważać przygaszone światła, pastelowe ściany, miękkie koce i flanele; cichy szum w tle. W korytarzu stoi nawet choinka, wzdłuż ścian zawieszono światełka i świąteczne dekoracje. W gablotach wiszą
Smugi światła Dowiedz się więcej »
Landryn nigdy nikomu o tym nie mówił, ale przez jakiś czas jego najlepszym przyjacielem był dół w ziemi. Zaczęło się od tego, że miał iść na ognisko do znajomego znajomych kolegi z ławki. W wietrzne, jesienne popołudnie maszerował krętą, leśną ścieżką, próbując rozstrzygnąć, gdzie też jest ten legendarny dąb, przy którym obiecano mu całonocną zabawę.
Wilcze doły Dowiedz się więcej »
